یادگیری از آموزش از راه دور اضطراری: بینش‌های دانش‌آموزان در مورد LMS برای آموزش دیجیتال پایدار و فراگیر

نویسندگان
ابراهیم سامانی
محمد رحیم بهلولی
عبدالحسین حیدری
بخش آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده
همه‌گیری کووید-۱۹ دانشگاه‌های سراسر جهان را مجبور کرد تا سیستم‌های مدیریت یادگیری (LMS) را به عنوان رسانه اصلی برای آموزش از راه دور اضطراری اتخاذ کنند. در حالی که این پلتفرم‌ها تداوم آموزش را تضمین می‌کردند، بسیاری از دانشجویان با چالش‌های قابل توجه فناوری، آموزشی و مرتبط با عدالت مواجه شدند که تجربیات یادگیری آنها را محدود می‌کرد. این مطالعه با استفاده از داده‌های کیفی از نظرات ۲۴۹ دانشجوی ایرانی در طول همه‌گیری، موانع و فرصت‌های استفاده از LMS را بررسی می‌کند. تجزیه و تحلیل موضوعی، مسائل تکراری مانند اتصال ناپایدار اینترنت، مشکلات آپلود تکالیف، سواد دیجیتال محدود، پشتیبانی ناکافی استاد درس و دسترسی ناعادلانه به منابع دیجیتال را نشان داد. دانشجویان همچنین از افزایش حجم کار، عدم بازخورد و خستگی عاطفی خبر دادند. با این حال، برخی از مزایای شناسایی شده، بهبود مهارت‌های دیجیتال، انعطاف‌پذیری در یادگیری و فرصت‌هایی برای مطالعه خودآموز بودند. این مطالعه فراتر از مستندسازی این چالش‌های دوره اضطراری، نشان می‌دهد که چگونه صدای دانشجویان می‌تواند راهنمایی ارزشمندی برای توسعه آموزش دیجیتال پس از همه‌گیری ارائه دهد. یافته‌ها بر اهمیت سیاست‌های نهادی، استراتژی‌های عدالت دیجیتال و آموزش پاسخگو به فرهنگ در شکل‌دهی آموزش عالی پایدار و فراگیر تأکید می‌کند. این تحقیق با برجسته کردن تجربیات دانش‌آموزان، به بحث‌های جاری در مورد چگونگی تقویت تاب‌آوری توسط مدل‌های یادگیری ترکیبی و تلفیقی و تضمین مشارکت معنادار در محیط‌های یادگیری دیجیتال آینده کمک می‌کند.
کلیدواژه‌ها
سیستم‌های مدیریت یادگیری
بازخورد دانشجو
آموزش آنلاین
عدالت دیجیتال
آموزش عالی پایدار