نقش ارزیابی پویا به شیوه‌های مداخله‌ای و تعاملی در استفاده زبان‌آموزان EFL از فراگفتمان: آیا روانی نوشتار در بخش مستقل آزمون تافل بهبود می‌یابد؟

چکیده

با توجه به اهمیت ارزیابی در آموزش زبان، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر الگوهای ارزیابی پویا (Dynamic Assessment) بر استفاده زبان‌آموزان سطح متوسط زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی (EFL) از فراگفتمان‌های تعاملی و تعامل‌محور در ارتباط با روانی نوشتار در بخش نوشتاری مستقل آزمون TOEFL صورت گرفت. شرکت‌کنندگان این مطالعه ۱۰۵ زبان‌آموز مؤسسه جهاد دانشگاهی اردبیل بودند. با استفاده از روش گمارش تصادفی، دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل تشکیل شدند. به‌منظور سنجش روانی نوشتار در بخش نوشتاری مستقل آزمون TOEFL iBT، طی هشت جلسه، گروه آزمایشی اول آموزش فراگفتمان تعاملی را با بهره‌گیری از رویکردهای مداخله‌ای و تعامل‌گرا در ارزیابی پویا دریافت کرد، در حالی‌که گروه آزمایشی دوم آموزش فراگفتمان تعامل‌محور را با همان رویکردها تجربه نمود. گروه کنترل آموزش متعارف دریافت کرد. پس از اتمام دوره مداخله، نسخه‌ای تعدیل‌شده از بخش نوشتاری مستقل آزمون TOEFL iBT به‌عنوان پس‌آزمون برای تمامی شرکت‌کنندگان اجرا شد. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون‌های کروسکال-والیس تحلیل گردید. نتایج نشان‌دهنده تفاوت معنادار میان گروه‌ها از نظر روانی نوشتار بود. گروه مداخله‌ای عملکرد بهتری نسبت به دو گروه دیگر داشت که نشان می‌دهد فراگفتمان تعاملی نقش مؤثری در ارتقای روانی نوشتار دارد. با این حال، در مورد نقش فراگفتمان تعامل‌محور نیز هر دو گروه مداخله‌ای و تعامل‌گرا عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشتند. این یافته‌ها بیانگر آن است که ارزیابی پویا، فارغ از طبقه‌بندی آن، در بهبود روانی نوشتار در بخش نوشتاری مستقل آزمون TOEFL iBT با در نظر گرفتن استفاده از فراگفتمان، نقش تسهیل‌گرانه‌ای ایفا می‌کند. این مطالعه می‌تواند دلالت‌های آموزشی مهمی برای معلمان، زبان‌آموزان، و برنامه‌ریزان درسی به همراه داشته باشد.