رابطه بین ساختارهای فکری و دستاوردهای انگلیسی زبان اموزان ایرانی: نقش میانجیگری تعامل و خود تنظیمی

نویسندگان
لیلا حسن زاده
سعیده آهنگری
نسرین حدیدی تمجید
چکیده
در روانشناسی آموزشی، ساختارهای فکری هر فرد به مجموعه ای از باورهای اصلی در مورد هوش و نقش آن در یادگیری موفق در یک حیطه خاص اشاره دارد (رایان و مرسر، 2012). با در نظر گرفتن نقش میانجیگری تعامل و خود-تنظیمی، مطالعه حاضر به بررسی نقش ساختارهای فکری افراد در مورد زبان و یادگیری زبانی در پیش بینی دستاورد انگلیسی زبان آموزان در برخی از آموزشگاههای زبان در شهر تبریز، ایران، می پردازد. نخست داده ها از طریق سه پرسشنامه با نامهای پرسشنامه ساختارهای فکری زبانی لوو و نولز (2017)، پرسشنامه تعامل دانشجویان ماراکو و دیگران (2016) ، مقیاس یادگیری خود-تنظیم شدهَ آکادمیک ماگنو (2010)، و همچنین نمرات انگلیسی زبان آموزان در آخر ترم جمع آوری شد. سپس، داده ها توسط نرم افزارهای SPSS 20 و Amos 8 به صورت کمّی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج به دست آمده نشان میدهد که ارتباط مستقیم و معناداری بین ساختارهای فکری زبانی و دستاورد انگلیسی وجود دارد. همچنین، نقش میانجیگری تعامل و خود-تنظیمی در این رابطه معنادار است. بر اساس این نتایج، لازم است معلمین بر ترویج ساختارهای فکری که بر رشد و استعداد نهانی و نه بر محدودیت و ایستایی تأکید دارند، اهتمام ورزند.
کلیدواژه‌ها
ساختارهای فکری زبانی
دستاورد انگلیسی
تعامل
خود-تنظیمی
زبان آموزان ایرانی