ارزیابی شفاهی دانشجویان با در نظر گرفتن ابعاد مختلف تکلیف و عوامل دشواری

یکی از منابع تغییر نمره دانش‌آموزان در ارزیابی عملکرد شفاهی، ماهیت وظایف مورد استفاده در ارزیابی است. با این حال، تحقیقات کمی در مورد توانایی عملکرد شفاهی دانش‌آموزان با در نظر گرفتن عوامل مختلف تحلیل شفاهی از جمله روانی، پیچیدگی واژگانی و ساختاری و دقت با زیرشاخه‌های هر یک وجود دارد. بنابراین، این مطالعه با در نظر گرفتن 20 مصحح، کاستی‌های ذکر شده در بالا را با نمره‌دهی به عملکردهای شفاهی تولید شده توسط 300 دانش‌آموز برطرف کرد. نتایج نشان داد که در نظر گرفتن مهارت عمومی زبان دانش‌آموزان لزوماً به معنای توانایی صحبت کردن آنها نیست. یافته‌ها نشان داد که شرکت‌کنندگان در هر سطح از مهارت زبانی، هنگام انجام پنج وظیفه شفاهی، از نظر معیارهای مختلف روانی، پیچیدگی واژگانی، پیچیدگی ساختاری و دقت با یکدیگر متفاوت بودند. نتیجه مطالعه تفاوت‌های معناداری را بین شرایط مختلف در بعد برنامه‌ریزی زبان برای تمام معیارهای روانی، دقت و پیچیدگی و اکثر شرایط در ابعاد دیدگاه و فوریت نشان داد. با این حال، هیچ تفاوت معناداری برای ابعاد گشودگی، جهت تبادل اطلاعات و همگرایی/واگرایی زبان یافت نشد. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل داده‌های کمی نشان داد که برنامه‌ریزی زبانی، دیدگاه و فوریت، ابعاد تعیین‌کننده در دشواری تکلیف شفاهی هستند. این چیزی است که با تجزیه و تحلیل برداشت‌های دانش‌آموزان از طریق پرسشنامه‌ها نیز تأیید شده است که تأثیر مؤثر چنین ابعادی را در دشواری تکلیف نشان می‌دهد. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که برداشت‌های مصححان می‌تواند به عنوان عامل قابل اعتمادی در نظر گرفته شود که بر اساس آن تصمیم‌گیرندگان می‌توانند دشواری تکلیف را تعیین کنند.